Demagun, 2027ko hauteskunde ostean Nafarroako Gobernua osatzeko eratzen diren aliantzen ondorioz, behingoagatik Euskara Nafarroa osoan koofiziala izatea adosten dela. Ospatzeko moduko lorpena litzateke. Indargarria eta beharrezkoa biziberritze prozesuan urrats eraginkorrak emateko, dudarik gabe. Ez hori bakarrik, bertako bi hizkuntzak parean jarrita nafar herritarren arteko berdintasunaren adierazlea izango litzateke eta beraz elkarbizitzarako lagungarria. Hori esanda, jakin badakigu estatus aldaketak, ez dituela gaur ditugun arazo guztiak konponduko. Esaterako, kalean euskararen erabilerari loturikoak Lagungarria izanen da baina ez nahikoa. Iruñerrian euskaldunok, nagusiki gaztelaniaz bizi den gizarte baten parte bat gara. Eta errealitate horrek eragin handia dauka. Gure egunerokotasunean euskaraz jardun nahi ditugunok, zailtasunak nonahi topatzen ditugu eta kontzientzia handia ez duten euskaldunek erraza dute ohiko harremanetan erdaraz jarduteko, euskaldunen artean ere, maiz. Horregatik, nire iritziz estatus egokia izatea bezain garrantzitsua da euskaltzaleon komunitatea eskualdez eskualde ongi antolatuta egotea. Horrek ematen digulako sendotasuna, tokian toki egokiak diren urrats berriak erabakitzeko eta gizarteko beste eragileekin, harrotasunez akordio berriak lantzeko. Euskaltzaleok berezko egiteko hori dugu gaur eta bihar, euskara ofiziala izanda edo.... izan gabe. Elortzibarreko eskualdean abian da bertako euskaltzaleen mugimendua antolatzeko prozesua. Aukera polita, adorez eta atseginez etorkizuna irudikatzeko.