Batzorde europarreko presidentea da Ursula Von der Leyen anderea. Emakume alemana egun, jaiotzez belgiarra eta oraingo bere herrialdeko gobernuan goi kargoduna. Ez du garrantzi handirik egia esan nun jaio eta bizi den emakumea. Kontua da europar guztiak beldurtzen dabilela egunotan. Gerrarako prestakuntzak egiteko eskatu du. Badaezpada etxean behar beharrezkoenak edukitzeko. Hiru egunetan bizirauteko haina. Jakina. Izanen da norbait kasu egiten diona eta ero moduan paper hijienikoa erostera harrapaladan dendara aterako dena, azken pandemiatik erositakoa erabili ez badu behintzat.
Baina ez al da eromena hiritar zintzo, lasaiak modu horretan izutu araztea?
Gerrarako prestatu?. Baina ez al dugu esan behin eta berriz, eta berriz ere gerrarik ez dugula nahi?
Genozidio ikaragarri latza ari da Palestinan gertatzen. Ez al dugu salatu egunero? Zer egin dute Von der Leyenek eta bera bezalakoek Europan? Ezer gutxi. Deus ez.
Gerrak badaude munduan. Gertuenak Ukrania eta Palestinakoak.Eta bi gatazka hauek bide onean jarri beharrean laisterketa armamentistiko batean sartu nahi gaituzte Von der Leyenek ordezkatzen dituen botereek.
Ba ez emakumea!. Mila aldiz esan diogu ezetz gerrari. Euskalerrian behintzat ezetz esan genion OTANi. Irakeko gerraren aurka mobilizatu ginen askotan. Hemen behin eta berriz militarismoari ezetz esan diogu. Izan gara kontzientzi eragozle, intsumiso, desertore.
Militarismoaren kontrako mugimenduak gizartearen adostasun ia osoa lortu zuen duela hogei ta piko urte, derrigorrezko soldaduskaren desagerketa lortu arte.
Zer, nola, zertarako datorkigu orain Europako politikari eskuindarren burua armen aldeko ergelkerien mezua zabaltzen.
Ba ez Ursula! Hemen bakea nahi dugu eta ez gerra. Eta nire uste apalean bakean jarraitzeko ahaleginetan hasi behar dugu. Gure aukera aski garbiki erakutsi dugu azken hamarkadetan. Denen aurrean neutralitatea aldarrikatu beharko genuke gutxienez Euskalerriarentzat.
Erantzuteko, izena emanda egon behar duzu eta horretarako baimenak eduki behar dituzu. Sartu komunitatera!