Frantziari begira bizi izan gara azken egunetan, herenegungo hauteskundeak oso garrantzitsuak zirelakoan. Eta ez bereziki Iruñetik berrogei kilometroa bizi diren euskalerritarrek botoa emateko eskubidea zutelako, azken finean hori betidanik gertatu da. Kontua da oraingoan Hollande hautagaia amesgaiztotik esnatzen hasteko giltza bihurtu dugula.
Nire iritziz, krisi ekonomikoa larria bada ere, larriagoa da Europako sozialdemokraziarena, duela bi hamarkadatik norabiderik gabe baitago. Eta hori ez da bozketa egun bakar batean konpontzen.
Politikaren zeregin nagusia lehentasunak finkatzea da. Norbaitek demagogikotzat hartuko badu ere, adibideak balio dezake: non nahiago duzu gastatzea biztanleen dirua, armadarako tanketan edo liburutegietan, osasungintzan edo Los Arcoseko zirkuituan.
Paperik gabekoari osasun etxeko atea itxi eta iruzurgileari zorra barkatzeko prest egoteak argi islatzen du arazoa ez dela krisi ekonomikoa, baizik eta beste krisi orokorragoa, baloreen krisia. Ikusteko dago Hollande krisi horri aurre egiteko prest dagoen...