egiteko, eta, buelta pare bat eman ondoren, nire lagun baten proiektuaz hitz egitea
iruditu zait hobekiena.
Nire lagun Landerrek Rainbowtaldea abian jarri zuen ikasturte honen hasieran. Bere
weborrian irakur daiteken bezala, Rainbow taldea bigarren koadrila bat nahi du izan, 15
eta 19 urte bitarteko gazte homo, bi, transexualak eta lagunak, eta oro har, izateko,
sentitzeko eta maitatzeko era anitzetan interesatua dagoen edonor bilduko duen gazte
koadrila. Horretan, beste edozein lagun talde batean bezala, helburua elkar ezagutu, hitz
egin, eta planak egitea da.
Hilabete bakoitzeko lehen asteazkenean biltzen dira, Gaztedi Etxean. Sare sozialetan ere
badaude, twentyn, eta bloga dute: rainbowtaldea.blogspot.com
Halakorik ezagutu izan banu nire nerabezaroan… Bigarren koadrila bat..! Batek baino
gehiagok bakarra ere ez du eta! Hori bai dela hotza, lagunik ez izatea, edo, izanda ere,
norbera den bezala agertzeko beldur izatea.
Garaiak aldatu direla esango didazue, eta egia da. Baina, hainbeste? Istorio pare bat
kontatuko dizuet:
1. Nire lagun baten 14 urteko alaba eskolatik aldatu behar izan dute gelakideen isekak eta
baztertzea direla eta. Zergatik? Eskolako psikologoaren arabera, bere garapen
sexuafektiboa atzeratua delako. Ez duelako, bere lagunek bezala, mutiletaz eta arropaz
hitz egiten denbora pasatzen. Agian ez zaio oraindik interes hori piztu, edo ez zaio
piztuko, nik zer dakit. Baina atzeratua? Atzeratua ez da ba psikologoa izango...
2, Rainbowtaldearen flyer batzuk eskola batean uztera nihoala, gazteengana iristeko,
ikastetxeko orientatzaileak honela esan zidan: horrelakoak gutxi ditugu eskolan, utz
itzazu lauzpabost. Instituto handi bat zen. Horrelakoak?
Barka diezadala irakaslegoaren gehiengoa; ezagutzen dut eta zorionez, ez da
“horrelakoa”. Adibide pare bat besterik ez dira, baina errealak eta gaur egungoak.
Hotzikara eragiten didate.
Eta zer egin behar da hotzak zaudenean? Ba bero iturri bat bilatu, hori besterik ez.
Begira, nik ez dut uste gauzak konplikatuegiak direnik. Azkenean, lehen edo
beranduago, bakoitzak bere erosotasuna bilatzen du, ondo egoteko leku bat, ondo
sentiarazten zaituzten pertsonak. Kontua ez da sigla batzuen pean babestu edo
haiengandik ihes egitea. Kontua pertsonak gara, nola tratatzen ditugun eta nola garen
tratatuak.
Rainbowtaldearen bloga irekitzen dut. Gaur, poema bat, atzo, pentsarazi zidan
esaldi bat. Gertutasun sentsazio bat uzten dit beti. Ortzadarra, azken finean, ez da kolore
sorta soil bat; eguzkiak hor nonbait berotzen jarraitzen duela esaten diguna ere bada